Klaas Postma ("oom peters")

Klaas Postma, geboren 25 december 1904 te Meppel. Was bouwkundig opzichter/tekenaar in dienst bij de genie en woonde op het adres Frans Schubertstraat 37 te Utrecht.

In het begin van de bezettingstijd wilden de Duitsers hem pressen tot bepaalde werkzaamheden die hij als genie-man in staat was te verrichten, maar hij wist zich op een handige manier steeds aan het werk te onttrekken omdat hij meende dat als Nederlander niet te kunnen doen.

In 1941 vormde hij de verzetsgroep "Oranje Vrijbuiters". Aanvankelijk was het doel van de groep om Joden en studenten te laten onderduiken, maar na enige tijd werd een "knokploeg" opgericht van ongeveer 24 jongens en Truus Solleveld. Deze ploeg pleegde aanslagen op landverraders, NSB-ers en Duitsers, pleegde overvallen op distributiekantoren om onderduikers te voorzien van distributiebescheiden, persoonsbewijzen, enz. en verrichtte verder spionagediensten. Ook maakte men tekeningen van militair belangrijke objecten, waartoe Postma als genie-man uiteraard zéér goed in staat was

Leiders van de knokploeg waren Hans van Koetsveld en Tom Spoelstra. In augustus 1943 werden bijna alle onderduikers en ook de "knokploeg" (20 man) gevangen genomen als gevolg van verraad door Joop de Heus, één der aangeslotenen. Bij die gearresteerden was ook Postma. De gevangenen werden overgebracht naar het 'Oranjehotel' in Scheveningen en op 28 februari 1944 berecht door het Polizeistandgericht in Den Haag, waarbij 20 'Oranje Vrijbuiters' ter dood werden veroordeeld (zie krantenknipsel)

Aan de vooravond van de executies vroegen de ter dood veroordeelden om geestelijke bijstand. Dit werd geweigerd. Ook het schrijven van een afscheidsbrief werd niet toegestaan. Om 12 uur 's nachts kregen ze een galgenmaal: brood met jam en een sigaret. Geboeid werden ze weggevoerd. Op de rand van het massagraf, vlak voor de executies op de Waalsdorpervlakte, kregen Bertus Heij en Jan van der Voort te horen dat zij gratie kregen. Zij moesten wel toezien hoe hun makkers 2 aan 2 geëxecuteerd werden. De belangrijkste reden voor de gratie van Bertus Heij was dat hij tegelijk jarig was met Hitler. Zijn straf werd omgezet in 20 jaar tuchthuisstraf, hetgeen Dachau betekende, waar Jan van der Voort overigens ook belandde.

Het vonnis werd op 29 februari 1944 op de Waalsdorpervlakte voltrokken. Hun laatste woorden waren: "Wij sterven voor God, Koningin en Vaderland".

Na de bevrijding werden de gefusilleerden opgegraven en geïdentificeerd. Aanvankelijk werden zij ongekist in een massagraf op de Algemeene Begraafplaats in Den Haag neergelegd. Later zijn zij herbegraven en nu liggen zij bij elkaar, bij een voor de "Oranje Vrijbuiters" opgericht monument op de 3e Algemene Begraafplaats 'Tolsteeg' in Utrecht.

In Utrecht is de "Postmalaan" naar hem vernoemd.

Klik HIER voor het levensverhaal van Klaas Postma, opgetekend door zijn neef, Wiebe Postma


Bronnen:
'Hun naam leeft voort...!' van W.A. Brug © 1989 Repro Holland B.V.
Met schriftelijke toestemming (4 april 2005) geplaatst
'Gedenkboek van het Oranjehotel' van E.P. Weber (1947)

   

 TERUG NAAR EXECUTIES 1944