| Kinderen van Auschwitz !! | |
| Kinderen leven
door mij heen, huppelend en dartel als geen één, levendig en vol betrachting, hun ogen stralen vol verwachting. |
|
| Angst straalt
grijs in ouders' ogen, op niets meer ... kunnen zij nog bogen. Verstikt, verscheurd, vertwijfeld gaan ze door, ze voelen reeds de moord, die gaat hen voor ! |
|
| Verstopt,
verstoken in hun koude kelders, bibberend van 't niet weten ... wat gebeurt er elders ? De huizen, daverend van helse macht, de haat, gedrocht, leeft in deze akelige nacht ! |
|
| Kinderen, uit
hun dromen, zijn geschokt, hun ademhaling is heel plots van vrees gestokt, ze schreeuwen van angst en ijzig' kilheid, een slag, hun mond gesnoerd, gramschap en nijd. |
|
| Een karavaan van
kinderen trekt nu voort, eindeloze reis, stank en honger ... dood en hellepoort ! Nu nog het gruwelijkste van alle dingen, scheiden van ouders, slagen, stampen en wringen. |
|
| Geen hel, in kwaad zo
groot vertelt meer van al die kinderen's zielennood. Tranen zijn allang verdroogd, ogen zijn bloedrood, want papa, mama, weten ze zijn dood !!! |
|
| Steeds weer nieuwe
kinderen, als vee gedreven, spiernaakt, gemarteld en gekweld, verbrand en einde van het leven. Waarom die haat en vuur en marteling, het liefste bezit behandeld als brandhout en als ding. |
|
| Er leeft een karavaan
van kinderen diep in mij, eens ... heel lang geleden ... waren ze nog blij, maar toen kwam er : ... verkrachting, moord en gruwelijke nacht. Nooit konden ze vergeten al die walgelijke macht ! |
|
| Ter plaatse en ten
velde treurt er nu veel klaaggezang ... Godzijdank heerst er daar nu 'dood zonder gedrang', Slechts een leeuwerik snerpt er een scherpe toon. Ik huil een traan voor al die kinderen, ... maar wat me nu nog overblijft is slechts ... een doornenkroon ! |
|
|
Waalsdorp
(1985) Waalsdorp Sjabbesavond Het lied der achttien dooden
Ongenoemde doden
waalsdorpervlakte Verzet 4 mei 1998 Dodenherdenking DE ‘’STILLE’’ OORLOGSKINDEREN ‘’40’’ – ‘’45’’! 'Tranen' |
|