Waalsdorpervlakte 1998
  In stilte, met gebogen hoofd
Met een vertraagde stap,
Door het zuigend zand rond onze voeten,
Draagt elkeen het stil verdriet
Om U in geest weer te ontmoeten.
Het eeuwig vlammen van Uw moed
Schiet uit de aarde, blaast onze vrijheid leven in
En schenkt ons nieuwe waarde.
Het galmen van de klok klinkt als een requiem
Vermengd met vogelzang

Dan valt de stilte – twee minuten lang.
De vogels zwijgen, de zon schijnt rood
De bomen nijgen
Als een triomf over de dood

Als U met bloemen bent omkleed
En wij verstild naar huis toe gaan,
Weemoedig denkend aan het leed,
Dan kunnen wij Uw fluisterstem
Die om ons is, verstaan.
Een stem die zegt 'GEDENK'
Frans Hock

© Dit gedicht is op de website van het 'Erepeloton Waalsdorp' gepubliceerd met toestemming van Frans Hock

Waalsdorp (1985)

Sjabbesavond
 
Het lied der achttien dooden

Ongenoemde doden
 13 maart 1941

waalsdorpervlakte
7 december 2005

Verzet 4 mei 1998 Dodenherdenking

Kindertransport Westerbork

Kinderen van Auschwitz !!

De klok eventjes stilgezet

4 mei, dodenherdenking

DE ‘’STILLE’’ OORLOGSKINDEREN ‘’40’’ – ‘’45’’!

'Ik vraag me af'

'Tranen'

'Herdenken'

 TERUG NAAR GEDICHTEN