|
Dankzegging herdenking |
|
Datum: 6 mei 2010 |
|
Naam: Koos van Staveren |
Afgelopen dinsdag, 4 mei 2010 werden de verzetslieden
herdacht waaraan wij onze hedendaagse vrijheid danken herdacht op de plek
waar zij hun leven lieten. Dankzij het Erepeloton Waalsdorp en vele anderen
was het weer een waardige herdenking.
|
|
diep
geraakt |
|
Datum: 4 mei 2010 |
|
Naam: A. de Wolf |
Dank aan het Erepeloton Waalsdorp,
voor een onkreukbaar indrukwekkende Dodenherdenking 2010.
Als men zich beseft, hoeveel vrijheden wij in Nederland nu genieten, en
welke grote offers velen hiervoor hebben gebracht...
Elk jaar weer een werkelijk waardige herdenking voor hen die vielen.
Dank en hulde aan het erepeloton.
|
|
het zijn
helden, respect |
|
Datum: 4 mei 2010 |
|
Naam: Henny Verweij |
Hallo ik vindt het heel goed dat er
nog aan dodenherdinking denken .De mensen die voor ons gevochten hebben en
in hetverzet zatten. Daar heb ik respect voor, wat ze voor de mensen en ons
gedaan hebben. helden dat zijn al de mensen die de oorlog mee hebben ge
maakt. RESPECT!! Ik heb er geen woorden voor , deze dag moet altijd blijven
deze dag doet je toch wat mijn wel.
GR: Henny
|
|
veel
sterkte |
|
Datum: 4 mei 2010 |
|
Naam: Daphne van Rijthoven |
Ik ben zelf nog heel jong. Maar ik
houd mij ieder jaar weer bezig met deze herdenking. Ik ben met de
herdenkingen en alles eromheen opgegroeid. Mijn ouders hebben mij al van
jongs af aan dingen meegegeven. Ik zou graag mijn medeleven willen tonen aan
de mensen die familieleden hebben of zelf de oorlog hebben meegemaakt. Ik
vind het heel dapper van iedereen, en ik wens iedereen sterkte.
Vriendelijke Groet,
Daphne
|
|
respect |
|
Datum: 3 mei 2010 |
|
Naam: Richard Lankheet |
wil een ieder bedanken die ons mooie nederland heeft helpen
te bevrijden in de 2e werldoorlog en voor al de genen die hier bij zijn/haar
leven heeft moeten geven dank u wel en rust zacht diep respect heb ik voor
onze helden
|
|
INDRUKWEKKEND |
|
Datum: 5 augustus 2009 |
|
Naam: J.C.J. Zweistra |
Zondag 2 augustus een bezoek gebracht aan het
monument op de Waalsdorper vlakte, erg indrukwekkend vooral als je de site
van jullie leest/bekijkt dan gaat het pas echt leven. Met dank aan die
mensen die hun leven hebben gegeven voor ons leven. Ook aan een ieder dank
die voor de nabestaanden ect.
het verleden in herrinnering weet te houden.
|
|
Herdenking Waalsdorpervlakte 2009 |
|
Datum: 6 mei 2009 |
|
Naam: de heer Koos van Staveren |
Voor het 2e achtereenvolgende jaar heb ik de
herdenking op de Waalsdorpervlakte bijgewoond.
Ik wil iedereen die bij de
organisatie betrokken is, het Erepeloton Waalsdorp en vele niet met name
genoemde mensen, hartelijk danken voor de mooie en waardige herdenking van
afgelopen maandag.
Met vriendelijke en waardige groet,
Koos van Staveren
Dordrecht
|
|
Dankbaarheid voor
deze herdenking |
|
Datum: 5 mei 2009 |
|
Naam: de heer Johan Zondag |
|
Ik ben jongs af aan meegenomen naar de
herdenking op 4 mei en zelfs nu neem ik elke nog de moeite om te kijken naar
de uitzending en 2 minuten stilte houden. Ik heb ontzettend veel respect
voor de mensen die keer op keer deze herdenking weer opzetten en zorgen dat
iedereen zijn medeleven kan betuigen bij deze herdenking.
Nu zeker in gedachten genomen met de situatie in apeldoorn met afgelopen
koninginnedag, mijn gedachten gaan uit naar ieder die verbonden is met deze
herdenking, zowel familie, bezoekers, slachtoffers maar ook de
vrijwilligers.
Vooral hulde voor de vrijwilligers en sponsers dat deze herdenking nog
steeds bestaat en nog altijd mag blijven bestaan.
|
|
Dankbaarheid voor
hét duitse meisje! |
|
Datum: 7 juni 2008 |
|
Naam: mevrouw Mieke de Bruijn |
Lieve mensen,
Dit zijn mijn eerste officiele woorden echt waar!!
Van de zoektocht naar de ervaringen die mijn vader tijdens zijn gedwongen
werkzaamheden in duitsland, had. Ik weet niet waar ik moet beginnen, echt
niet, ben ook eigenlijk hierover altijd verdrietig, ook hierin zou ik wel
eens gedachten uit willen wisselen met mensen die dit zelfde gevoel kennen.
Ik moet nu mijn tranen onderdrukken.
Sinds 12 april dit jaar ben ik verhuisd naar duitsland, voel mij hier thuis.
Heeft ook een genetische redenen, maar dat terzijde.
Mijn vader was te werk gesteld in Berlijn in de nabijheid van vliegveld
Tempelhof. Woonde bij een smid, was misschien daar ook wel te werk gesteld.
Sinds 2 weken heb ik het adres waar de post vanuit nederland naar toe werd
gezonden dat was: Gottstrasse 3-5 Tempelhof. Berlin.
Tijdens zijn verblijf daar werd er veel honger geleden, dit gold voor
iedereen. Mijn vader kreeg met een zekere regelmaat brood van een duits
meisje. Of dat meisje een dochter van de bakker was of dat zij daar werkte,
dat weet ik niet, dat is mij niet duidelijk, wel wist mijn vader mij te
vertellen dat zij heel lief en goed voor hem was. De bakkerij was daar ook
in de buurt waar mijn vader verbleef. evenals de schuilkelders bij
vliegalarm. Dat meisje liep veel risico om dit voor mijn vader te doen, hij
was immers een vijand. Zij hadden in de loop der tijd zich ook in elkaar
verliefd. Nadat ze ringen hadden gekocht, die ergens in een boom door hen
werden opgehangen, met de belofte, ze nadien, als de oorlog voorbij was, ze
op te halen, is dat meisje drie dagen daarna, dood gebombardeerd. Dat is ook
de reden geweest dat mijn vader, na zijn tweede verlof, niet meer terug is
gekeerd naar duitsland. En de resterende tijd van de oorlog ondergedoken
heeft gezeten, bij een oom en tante van hem.
Mijn vader heeft mij dit verteld enige tijd voordat hij stierf. Ik wil dit
op de een of andere manier uizoeken, maar hoe? En wat nog belangrijker is om
te beginnen, waar kan ik gegevens achterhalen, indien die er nog zijn,
waarin alles geregistreerd staat. De oproep, het werkadres, het woon of
verblijfadres van die periode in Tempelhof en alles wat belangrijk was in
die tijd, om tewerkgesteld te worden? Wellicht is er iemand die dit leest
die mij op de juiste manier op de juiste weg kan en wil plaatsen?
Ik zie dit als een persoonlijke opdracht, ter nagedachtenis aan dat meisje,
om haar ergens, waar dat ook mag zijn, haar namens mijn vader te kunnen
bedanken. Om haar getoonde moed!!
Vriendelijke groet, dochter van Koos
|
|
Klokken Luiden |
|
Datum: 20 mei 2008 |
|
Naam: Berend Tasseron |
Ik vond het echt heel bijzonder om zelf klokken te luiden (
groep 8b ) Het was een hele grote eer
|
|
Respect |
|
Datum: 8 mei 2008 |
|
Naam:
Linda & Ada Provily |
|
Als kind was ik al onder de indruk v.d. herdenking op 4mei ,
de hele sfeer eromheen,de vlaggen in de hele straat halfstok,de ernst op de
gezichten v.d. mensen ,de verhalen v.d. opa's en oma's....en de herdenking
op de Waalsdorpervlakte!! Ik leerde om stil te zijn om 8uur en gaf dat door
aan onze kinderen en nu ook mijn kleinkinderen,de vlag gaat halfstok....en
we kijken de herdenking vanaf de Waalsdorpervlakte!! Ik heb mij altijd
voorgenomen om er een keer bij te zijn en dit jaar gebeurd het dan ook echt.
Samen met onze jongste dochter ben ik er heen gegaan,en heb in de rij
gestaan,en toen om 19.40 de klok ging luiden heb ik alles over me heen laten
komen: de serene rust v.d. duinen...het kippevelmoment v.d.
bourbonklok...het trompetmoment( dat heel goed te horen was door een
luidsprekerbox waar we vlakbij stonden)...de 2 min. stilte(en in gedachte
zie ik de tv beelden van de eenzame kruizen in het duingebied)...dan het
wilhelmus en verder niets (geen gedoe met toespaken en dure
mensen)...natuurlijk de gang langs het monument waar wij wat bloemen hebben
gelegd en dat was het dan !!! Helaas voor ons en ook andere mensen
eromheen,was er een stel mensen ,die niet het respect konden opbrengen om de
kaken gedurende dit geheel op elkaar te houden ;zelfs met de 2 min. stilte
ging van 1 van hen het horloge af !!!Bij deze wil ik graag tot mensen zoals
deze zeggen ...als je het niet kan opbrengen om wat respect te tonen tijdens
een herdenking als deze blijf dan AUB weg !!! Je veroorzaakt pijn en
irritatie bij mensen die wel met hun gedachten en hun hart bij de helden
zijn, die hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid!! Langs deze weg ook
een groot compliment voor alle mensen ,die het mogelijk maken om op deze
wijze te herdenken...we komen zeker terug! tot slot een bedankje voor de
fotograaf die plaatjes van het gebeuren op deze site heeft gezet Al mijn
hele leven maak ik overal foto's van en verwerk dat tot een boek, maar ik
vond het ongepast om nu uitgebreid met een camera te zwaaien !!
|
|
Bedankt |
|
Datum: 5 mei 2008 |
|
Naam: de heer Henk Bouwman |
Vandaag de eerste keer de Herdenking bezocht aan de
Waalsdorpervlakte.Deze plek heeft sinds ik herinner altijd een zware stempel
gedrukt op onze familie.Vanavond realiseerde ik mijzelf dat ik door het zand
van de duinen liep waar mijn vermistte grootvader zijn laatste minuten was.
Zo'n vredige plek waar zulke afschuwelijke dingen zijn gebeurd. Loop ik nu
in de kopgroep mee en probeer mijzelf de gedachten van mijn grootvader en
talloze anderen te voelen toen zij op deze plek stonden.Hun laatste
hoofdstuk van leven eindigde hier. De zoektocht van mijn tante,haar
levenstaak,naar haar vader is beschreven op de site van de documentatiegroep
40-45
http://www.documentatiegroep40-45.nl/achtergronden/dossiersuitgebreid.php?sid=1126 Tot aan haar dood vorig jaar heeft ze alle moeite gedaan maar heeft
geen antwoord gekregen.Ik,als zoon van enigste zoon van hem,heb de zoektocht
opgepakt en verder voortgezet.Telexberichten uit die tijd,in mijn
bezit,geven aan dat hij op de Waalsdorpervlakte is omgebracht. De nieuwe
technieken en wetsveranderingen tav DNA geven nu meer mogelijkheden. Een
opgegegraven graf met onbekende slachtoffers werd gevonden in de duinen en
zij zijn overgebracht naar het Ereveld Loenen.Een nieuw opgerichtte
werkgroep van KLPD en Rode Kruis gaat nu DNA materiaal verzamelen van
nabestaanden en onbekende slachtoffers.Ik hoop binnenkort de zoektocht te
kunnen afsluiten en opa te hebben gevonden. Ik bedank het Ere-Peleton en het
bestuur van de Stichting voor de uitnodiging voor vanavond en hun werk en
inzet.Ik hoop dat dat wordt voortgezet in de toekomst... Veel gemeentes
willen al af van de Herdenking,ook vanavond werd er in Utrecht al gesproken
bij een Monument in de wijk Zuilen in de toespraak of de Herdenking
eigenlijk niet een "gewoonte" begint te worden,of we er nog bewust van zijn
dat we mensen herdenken uit de vorige eeuw??Een vraag.Dat we het nu al 63
jaar herdenken terwijl we nog steeds leven in vrede? Misschien is de vraag
of onze vrijheid eigenlijk geen gewoonte is geworden en we er niet bij
stilstaan wat dat heeft gekost en nu nog steeds levens eist. Ik hoop volgend
jaar opnieuw mijn opa en die velen te herdenken op deze plek.
|
|
Mijn 1e herdenking |
|
Datum: 5 mei 2008 |
|
Naam: de heer Koos van Staveren |
Ben gisteren voor het eerst aanwezig geweest op de
Waalsdorpervlakte bij de herdenking. Door de eenvoud is het een heel
indrukwekkende plechtigheid. Vooral het moment waarop de Bourdonklok,
tijdelijk, je kan dan letterlijk een speld horen vallen. Ik wil het
"Erepeloton Waalsdorp" bedanken voor hun inzet en de goede organisatie van
de herdenking. Volgend jaar en hopelijk nog vele jaren meer ben ik op 4 mei
bij de herdenking aanwezig.
|
|
Herdenking |
|
Datum: 4 mei 2008 |
|
Naam: R. Venema |
Dagen uren minuten seconden, De tijd maakt gelukkig. Maar
slaat ook diepe wonden. In gedachten zijn we bij jullie.
|
|
Nooit meer |
|
Datum:
4 mei 2008 |
|
Naam:
Marco, Celeste en Dylan |
nou, het is een paar minuten voor we op weg gaan naar de
waalsdorpervlakte. Met mijn vriendin en de kleine zijn we er vorig jaar ook
bij geweest. de geadachten die bij ons zijn blijven hangen nemen we mee. net
als de onuitwisbare herinneringen die we hebben door ons vorige bezoek. De
laatste paar weken hebben de films die standaard zijn rond deze tijd van het
jaar weer het besef wakker geschud in mij dat wat er gebeurt is nooit meer
mag. Haat maar ook afgunst speelde in de jaren vanaf 1935 to einde oorlog
een te grote rol. Nu kunnen wij alleen de gesneuvelde mensen die voor volk
en vaderand zijn gestorven prijzen om hun moed. Moed die zij hadden om te
zeggen dit mag nu niet, nooit niet en nooit meer. Hadden we over dat laatste
maar een garantie, dan was angst ook verleden tijd. Marco, Celeste en Dylan.
|
|
Jong maar ontroerd |
|
Datum: 3 mei 2008 |
|
Naam: de heer Johan Zondag |
Al ben ik nog in de bloei en de jonge jaren van mijn leven de
uitzending bij de waalsdorpervlakte heeft mij altijd erg ontroerd en
aangrepen en ik vind het zo intens om te zien hoe men hun best doet om dit
in eren en leven te houden. Diep respect voor de mensen die dit elkaar jaar
weer doen om onze dierbaren in eren en gedachten te houden. Ik leef met de
herinneringen van mij opa over deze oorlog, hij had ondanks al het verdriet
ook nog wel eens mooie en "grappige" verhalen van de duitse bezetting op
terschelling.... Ik hoop ook uit de grond van mijn hart dat de
waalsdorpervlakte voor eeuwig mag bestaan en deze ook voortleven in de
herinneringen van allen en we deze plek ook behouden om aan onze kinderen en
nazaten te kunnen vertellen wat er is gebeurd voor
wie en waarom... in stilte gedenk ik.... Johan Zondag
|
|
Mijn
complimenten |
|
Datum: 24 april 2008 |
|
Naam: de heer I. van der Tuijn |
Bij deze, mijn complimenten. Een duidelijke, leerzame site,
helder van opzet . Bij mij zijn er nu wat vragen beantwoord.
|
|
Dankjulliewel! |
|
Datum: 22 april 2008 |
|
Naam: Jessica de
Jong |
Lieve Mensen, Van kleins af aan kijken wij naar de herdenking
op de waalsdorpervlakte. Onze ouders hebben ons altijd uitgelegt waarom deze
herdenking er is. Met veel respect en kippevel heb ik het jaren lang via de
televisie bekeken. Dit jaar ga ik met mijn verloofde ouders en zusje naar de
waalsdorpervlakte om de herdenking zelf mee te maken. Ooit hoop ik zelf
kinderen te krijgen. Ook hun zal ik vertellen over de waalsdorpervlakte en
ooit mee nemen. Ik heb veel bewondering voor alle mensen die zich inzetten
voor deze herdenking. Graag wil ik jullie op deze wijze bedanken dat jullie
ons de mogelijkheid bieden om op een mooie manier stil te staan bij hen die
voor ons vochten. Dankjulliewel! Vr. Gr. Jessica de Jong
|
|
Vervalsen
persoonsgegevens |
|
Datum: 19 maart 2008 |
|
Naam: Paula van Wordragen |
Ik ben op zoek naar Nicolaas Johannes van Wordragen en zou in
het Oranjehotel hebben gezeten.Is daar iets van bekend? Hij zou mijn vader
zijn geweest maar dat kan niet . Ik heb op het Johan de Witt lyceum in
Scheveningen gezeten en daar werd ieder jaar een dodenherdenking gehouden.
|
|
Dankbetuiging |
| Datum: 9
februari 2008 |
| Naam:
mevrouw Anke Beatrijs
Hettema |
Dankbetuiging Ik ben een
oorlogskind en woon sedert 38 jaar in het buitenland, maar ik vergeet nooit
de herdenking van onze dappere helden die voor Nederland hun leven gaven. Uw
website is vol met informaties, die de kinderen van vandaag ook moeten
lezen, zodat ze altijd aan de juiste waarheid herinnerd kunnen worden. Mijn
hartelijke dank aan allen die deze website tot stand brachten.
Anke Beatrijs Hettema - Australia 9-2-2008
|
|
Dankbetuiging |
| Datum: 28
januari 2008 |
| Naam:
mevrouw L. Been |
Allen, Ik ben
geen kind van de oorlog, maar een kind van ouders die ten tijde van de
oorlog tieners waren in Rotterdam. Zij hebben mij verhalen doorgegeven, die
ik op mijn beurt weer aan mijn kinderen doorgeef. Met dank aan alle
heldhaftigen die op welke manier dan ook zich hebben ingezet voor onze
vrijheid. Dit mag nooit vergeten worden.
Liesbeth
|
|
Eerbtuiging |
| Datum: 18
januari 2008 |
| Naam:
mevrouw R. Gluvers |
Ik ben trots op mijn opa Jan Wernard van den
Bergh. Hij behoorde tot de eerste achttien (De Geuzen) die deze weg moest
bewandelen. El jaar op 4 mei ben ik diep ontroerd. Als ik de klok hoo
luiden, loopt het kippenvel over mijn lichaam. Wat maakt dat een indruk.
Lieve opa, dankjewel. Liefs van Ronneke.
|
|
|
Waaldorpervlakten |
|
|
Datum: 7 januari 2008 |
|
|
Naam: mevrouw Arina
van de Werfhorst |
|
ik ben vorig jaar er voor het eerst geweest en het greep me
erg aan. ik hoop vaker naar een herdenking te gaan om samen na te denken aan
de oorlog slachtoffers. ik vond het een mooie herdenking.
|
|
|
HERDENKING IN
ZWITSERLAND |
|
|
Datum: 12 mei 2007 |
|
|
Naam: mevrouw Pauline Bleeker |
|
Ik woon nu meer dan een jaar in Zwitserland. Vroeger konden
we vanuit ons huis de "Klok op de Waalsdorper vlakte" horen. De 4
mei-herdenking is een van de dingen die ik hier mis en ik ben blij dat dit
via internet toch iets dichterbij komt.
|
|
|
EEN HEEL BIJZONDERE
AVOND |
|
|
Datum: 8 mei 2007 |
|
|
Naam: mevrouw Marian de Ronde |
|
Een heel bijzondere avond. Voor mijn vriend kwam het idee om
naar de waalsdorper vlakte te gaan heel onverwacht, toen ik hem vroeg om er
alsnog naar toe te gaan, hij zei meteen JA. We hadden het er al een paar
keer over gehad als we de herdenking via de tv volgde in voorgaande jaren,
hoe het zou zijn om er zelf bij te zijn. Het gedeelte waar wij stonden ging
om 19:30 uur lopen, de Bourbonklok hoor je al van verre, om 19:50 uur kwamen
wij stil te staan en na de last post en de 2 minuten stilte (zelfs de vogels
waren stil!) ging het voetje voor voetje verder, om 21:15 uur waren wij bij
het monument. Petje af voor de erewacht. Het was zeer indrukwekkend. Toen
wij bij het monument weg gingen werd het al schemerig, en vroeg ik mij af,
de mensen die later langst het monument lopen (in het donker), kunnen die de
terugweg wel vinden?
|
|
|
INDRUKWEKKEND |
|
|
Datum: 8 mei 2007 |
|
|
Naam: de heer Edwin Rademacher |
|
Buitengewoon indrukwekkende goed georganiseerde
dodenherdenking. Met speciale dank aan Cees Heidt die ons heeft begeleidt
gedurende de kranslegging!
|
|
|
IMPRESSIE 4
MEI 2007 |
|
|
Datum: 7 mei 2007 |
|
|
Naam: mevrouw Monique van der Gaag |
|
Impressie 4 mei 2007 Het meisje buigt zich voorover:
halflange zwarte haren, een rood jasje. De onschuld van de jeugd. Een roze
roos in haar hand. De schoonheid van de eenvoud. Het moment: een warm
gebaar. Het kind ontroert me door haar verschijning. Woorden: er zijn geen
woorden. Vandaag niet, maar morgen. Niet vergeten. Nooit meer vergeten!
Stilte in het hart. In het hoofd. De voeten lopen langs. Een eindeloze
stoet. In een eindeloze cadans. Ik sta op wacht. In de Erewacht. Wetend,
wachtend… op die oude man? Broos en breekbaar, leunend op zijn stok.
Voorzichtige passen, maar zonder aarzeling. Wilskrachtige kaken. Dappere
schouders. Het hoofd geheven. Die onbekende man... Ik ben trots op hem! Als
een dochter op haar vader. Monique van der Gaag 7 mei 2007
|
|
|
HERDENKING WAALSDORPERVLAKTE |
|
|
Datum: 6 mei 2007 |
|
|
Naam: de heer Koos van Staveren |
|
|
Allereerst compliment voor deze zeer mooi en uitgebreide
website met foto's, uitleg en meer. Al jaren volg ik de herdenking op de
Waalsdorpervlakte via de televisie. De herdenking is eenvoudig maar door de
stilte juist heel indrukwekkend van karakter. Deze herdenking mag nooit
verloren gaan, want de mensen die zijn gefusilleerd op de Waaldorpervlakte
streden voor de vrijheid die wij hedentendage kennen. In 2008 zal ik voor
het eerst zelf naar de herdenking toe gaan. |
|
|
|
|
|
BIJZONDERE
ERVARING |
|
|
Datum: 5 mei 2007 |
|
|
Naam: mevrouw Ineke Stolk |
|
|
Een bijzondere ervaring het bezoek van gisterenavond,
indrukwekkend eenvoudig. Het wachten meer dan waard. Mijn man en ik wilden
dit al jaren doen en nu was het er dan van gekomen. Hulde trouwens aan de
organisatie. |
|
|
|
|
|
RESPECT |
|
|
Datum: 4 mei 2007 |
|
|
Naam: de heer Willem Schultink |
|
|
Ik heb samen met mijn dochter naar de uitzending gekeken !
het was indrukwekkend werd er stil van ! Veel respect voor de mensen die dit
onderhouden ! |
|
|
|
|
|
.... |
|
|
Datum: 4 mei 2007 |
|
|
Naam: mevrouw Daniëlle Alderliesten |
|
|
ik zat zoals gewoonlijk weer om 20.00 voor de televisie naar
de waalsdorpervlakte te kijken en ik hoorde de commentatrice ineens een
bekende tekst vertellen, toen heb ik mijn berichtje van vorig jaar in dit
gastenboek er nog eens bij gehaald en wat bleek die mevrouw citeerde gewoon
een stukje van het bericht dat ik vorig jaar hier heb achtergelaten. ik vond
dat heel fijn om te horen, mijn gevoel uitgesproken tijdens de dienst op de
waalsdorpervlakte, op de een of andere manier sterkt je dat in je gedachten,
ik krijg maar al te vaak te horen dat ik niet zo heilig moet doen, als ik
vertel om 20.00 thuis te willen zijn, en of t me dan wel lukt om 2 minuten
mijn mond te houden, zo wordt er schijnbaar tegenwoordig door veel mensen
over de herdenking gepraat en gedacht, en daar wordt ik dan weleens
moedeloos van, maar als ik dan mijn tekst op de televisie hoor dan weet ik
dat t gewoon zo moet zijn en dat deze herdenking voor mij altijd zal
blijven, wat iedereen daar ook van vind. danielle alderliesten(30) |
|
|
|
|
|
DANK U |
|
|
Datum: 4 mei 2007 |
|
|
Naam: de heer Peter Schoenmakers |
|
|
ook mijn generatie (geb. 1988) wil u
danken voor uw offer. dat het door de komende generaties niet vergeefs moge
zijn. |
|
|
|
|
|
MIJN EEUWIGE DANK |
| Datum: 4
mei 2007 |
| Naam:
mevrouw M.-H. Schoenmakers-Schaap |
|
wij kunnen allen niet genoeg danken en herdenken. zij gaven
hun hoogste goed,hun leven. opdat wij in vrijheid mogen leven. vrijheid van
meningsuiting hebben. mogen wij hun offer waard zijn. ik dank al deze
dappere mannen. dat wij nooit zullen stoppen met met onze dank en hun in
onze herinnering houden. |
|
|
|
|
|
DOOR BLIJVEN GAAN |
| Datum: 1
mei 2007 |
| Naam: de
heer Dick de Haan |
|
Mijn opa Dirk Koele is op 8 maart 1945 op de
waalsdorpervlakte gefussilleerd. Dit was 45 dagen voor mijn geboorte. Als
kind gingen wij elk jaar naar de herdenking. Ik ben blij dat deze herdenking
s blijven bestaan en ik ga er weer heen. |
|
|
|
|
| EERBETOON |
| Datum: 1
mei 2007 |
| Naam:
mevrouw S.M. Oomen-Wagemakers |
|
Voor eer en vaderland De zon gaat onder boven de
Waalsdorpervlakte waar de klok luidt leeft de herinnering voort aan
zandkorrels verdronken in bloedrode plassen kostbare levens door kogels
vermoord Diep in de duinen zwijgt de stilte bezinning, een groet, de laatste
eer aan hen die vielen voor vaderlandsliefde de klok bidt de woorden:
“oorlog nooit meer” De zon is onder op de Waalsdorpervlakte stil hult de
avond heuvels, in grijze gloed de klok staakt zijn luiden blijft eenzaam
achter de hoeder over heldenmoed |
|
|
|
|
|
Respect |
|
|
Datum: 8 mei 2006 |
|
|
Naam: Danielle Alderliesten |
|
|
gisteren 07 mei ben ik met mijn vriend eindelijk naar de
waalsdorpervlakte geweest. ik ben opgevoed met dat beeld op televisie,
binnen zijn om 10 voor 20.00 zitten en kijken naar "de klok"op de
waalsdorpervlakte. in de loop der jaren ga je er dan steeds meer over vragen
en ook te weten komen en ik wist dat ik het gewoon een keer zelf wilde zien.
en nu dan geweest, het eerste wat opviel was de inmense stilte daar, en dan
te bedenken wat er allemaal is gebeurd, toen. het is net of alles zich daar
heeft aangepast uit respect, voor al die mensen die in principe mijn en ons
leven hebben gered. ik heb er in principe helemaal niks mee te maken gehad,
zelf niet, ik heb ook geen familie uit t verzet of mensen die gesneuveld
zijn. toch heeft de hele oorlog impact op mij gehad en wil ik zoveel
mogelijk weten, ook om het weer door te geven aan mijn eventuele kinderen
zodat we dit altijd bij ons houden en nooit gaan vergeten. mijn respect gaat
uit naar al die slachtoffers en naar alle mensen die de waalsdorpervlakte in
tact houden. we will never forget danielle |
|
|
|
|
|
Herdenking |
|
|
Datum: 6 mei 2006 |
|
|
Naam: Janice Dijkgraaf (15 jaar) |
|
|
hallo!! ik was er donderdagavond voor het eerst bij deze
herdenking op de waalsdorpervlakte, ik vond het wel erg heftig om dit mee te
maken. ook hoop ik dat deze herdenking voor eeuwig zal blijven bestaan...
R.I.P. voor al de mensen die voor onze vrijheid hier zijn gestorven!!
Janice |
|
|
|
|
|
Een dag later |
|
|
Datum: 5 mei 2006 |
|
|
Naam: C.H.W. Vuijk |
|
|
Vrijdagmiddag 5 mei. Mijn vrouw wilde nogmaals even kijken
en gedenken. 4 Mei 's avonds is te zwaar voor haar. In de herfst van 2005
ook al eens geweest, toen wij bezig waren met een zoektocht naar mijn
schoonvader, waarom hij zich heeft gemeld in 1944 voor de B.S. Hij heeft er
nooit over willen praten en toch moet hij in 1945 hier geweest zijn, teveel
kleine aanwijzigingen, die men alleen kan weten als men er bij geweest is.
Nu op deze vrijdagmiddag is het geen plek van stilte, maar meer het gaan
kijken naar deze plek met de gehele familie. Jammer, maar het zij zo. Toch
nog een woord voor deze Stichting Erepeloton Waalsdorpervlakte, ga door met
de mogelijkheid te geven voor mensen om te gedenken, voor allen die vielen,
waar ook ter wereld, met dit zinloze geweld. |
|
|
|
|
|
Waalsdorpervlakte |
|
|
Datum: 5 mei 2006 |
|
|
Naam:
Joyce Eijck |
|
Ik heb gister op televisie de herdenking gezien en aan de
hand daarvan
een stuk geschreven. Dank jullie voor deze site, ik waardeer het erg dat
er een plek is waar we informatie kunnen vinden.
* ** *** ** *
Waalsdorpervlakte, een plek die we niet mogen vergeten!
Vandaag is het 5 mei, nationale bevrijdingsdag. Een dag om te vieren dat
we 51 jaar geleden bevrijd zijn uit de klauwen van Nazi-Duitsland.
Gister met veel belangstelling naar de dodenherdenking op de
Waalsdorpervlakte gekeken. Daarna toch maar even op google gezocht wat
er precies is gebeurd daar.
Op de Waalsdorpervlakte was een fusilladeplaats, een plaats waar mensen
geëxecuteerd werden die in het Oranjehotel zaten. Dat was een Duitse
gevangenis in de duinen vlak bij Den Haag.
Er zijn op de Waalsdorpervlakte geloof ik iets meer dan 250 mensen ter
dood gebracht.
Ik weet niet, maar op de een of andere manier vind ik die herdenking
veel indrukwekkender dan die op de Dam.
Ja, ik weet het in Amsterdam is ook gevochten maar het is 'maar' een
monument.
Op de Waalsdorpervlakte staan nog steeds de kruizen die ze hebben
gebruikt in de oorlog en er hebben mensen begraven gelegen. En heeft dus
voor mij meer met herdenken te maken dan het monument op de Dam.
Wat me opviel toen ik aan het kijken was, dat er ook veel jonge mensen
naar de herdenking waren gekomen. En dat vind ik alleen maar goed.
Iedereen die in deze wereld woont en met name die in Europa wonen moeten
weten welke verschrikkingen de Tweede Wereldoorlog met zich meebracht.
Later als ik kinderen krijg, zal ik ze ook vertellen wat er is gebeurd
in die tijd ook al is het misschien dan al een eeuw geleden. Ze moeten
het weten... Zodat ze weten dat het niet nog eens mag gebeuren.
5 mei, bevrijdingsdag.... Een dag van feest en blijdschap. Maar ik denk
nog het meest aan diegenen die hun leven hebben gegeven zodat wij nu
deze dag kunnen vieren. |
|
|
Respect |
|
|
Datum: 4 mei 2006 |
|
|
Naam:
Peter de Kreij |
|
|
ik vind het mooi dat er hier een site voor is gemaakt 2
minuten in een jaar is eigenlijk te kort voor wat er daar is gebeurd |
|
|
Respect |
|
|
Datum: 4 mei 2006 |
|
|
Naam: Cees Cleijsen |
|
|
Ik heb diep respect voor Uw werk om de herinneringen aan de
2e Wereldoorlog levend te houden en hen te blijven gedenken die gestorven
zijn voor mijn vrijheid nu in 2006. Nooit vergeten, altijd blijven gedenken. |
|
|
Waalsdorpervlakte |
|
|
Datum: 4 mei
2006 |
|
|
Naam:
Anneke Pleijsier |
|
Mijn dank gaat uit naar allen die gefussileerd zijn op de
Waalsdorpervlakte, en die hun leven gaven voor de bevrijding van Nederland.
Mijn vader Hendrik Willem (Wim) Pleijsier uit Den Haag, heeft o.a. ook in
het Oranjehotel gezeten.
In Amerika wonend, voel ik mij met U medeleven op de dag.
"Leve de Koningin." |
|
|
Herdenken, nadenken,
vooruitdenken |
|
|
Datum: 4 mei 2006 |
|
|
Naam:
Heleen Hoogenboom |
|
|
Wat een mooie en vooral zinnige site houdt u bij. Vanmiddag
was ik bij mijn moeder die nu 73 jaar is en haar kleinkinderen vroegen of
zij bang was in de oorlog en waarom en zij ook doodgeschoten had kunnen
worden. Vragen die nu nog leven bij jonge kinderen omdat hun oma het nog mee
heeft gemaakt.Als het even kan zal ik namens mijn ouders morgen naar de
Waalsdorpervlakte komen om te gedenken en door te geven aan die jonge
kinderen wat onverschilligheid, haat en onnadenkendheid aan kan richten. |
|
|
Jeugd |
|
|
Datum: 5 april 2006 |
|
|
Naam:
Joop van Hagen |
|
|
Af en toe word mij gevraagd een uurtje les over de Tweede
Wereldoorlog te komen geven op de basisschool. Buiten het feit dat ik me
vereert voel met zo'n vraag geeft het mij iedere keer weer meer motivatie en
drang om het gebeurde uit te dragen aan de jeugd van nu. De
vanzelfsprekendheid waar kinderen in het dagelijks leven vanuit gaan en mee
leven is verbazend. Even verbazend zijn hun reacties en vragen die zij
tijdens zo'n uurtje ventileren. Het is fantastisch om te zien hoe zij zich
verdringen om de tentoongestelde attributen uit deze oorlogsperiode van
dichtbij te kunnen zien. Ik leg deze vaak gewoon op een tafel zodat ze de
meeste dingen ook gewoon even ter hand kunnen nemen. Ook hier hebben ze de
gekste vragen over. Vaak denk ik dat ze het na een halfuurtje wel zat zullen
zijn, maar de laatste klas die ik bezocht zat na anderhalf uur nog boeiend
te luisteren. Het is echt fantastisch om te zien hoe je door simpele linken
te leggen hun visie kunt beïnvloeden waardoor ze de zaken vaak vanuit een
heel ander perspectief gaan benaderen. Hierdoor geef je de kinderen mijn
inziens een stukje extra bagage voor de toekomst mee. In een tijd waarin
normen en waarden weer aandacht behoeven en solidariteit ten onder gaat aan
individualisme is het soms verbazend eenvoudig om de jeugd van nu hierover
aan het denken te zetten.
Nu schrijf ik dit stukje niet om mijzelf de hemel in te prijzen maar als
oproep voor een ieder die wel eens met de gedachten gelopen heeft om meer te
doen dan alleen de informatie voor zichzelf te houden.
De reacties achteraf geven de burger moed:
- Nu weet ten minste dat Soldaat van Oranje niet in Delft is dood
geschoten.
- Mijn opa weet ook veel van de oorlog.
- Mijn opa heeft ook in het verzet gezeten zei mijn moeder. |
|
|
Blijvend herdenken |
|
|
Datum: 1 april 2006 |
|
|
Naam:
KPL1 BD ADRI TROOST (R) |
|
|
Dit is een unieke site, draagt precies uit wat de bedoeling
is: Nooit vergeten, blijvend herdenken. |
|
|
Beleving 4 mei 2000 |
|
|
Datum: 16 mei 2005 |
|
|
Naam: Monique van der Gaag |
|
|
In het millenniumjaar
moest ik overwerken op 4 mei. En miste ik mijn Interliner. Dan maar met de
trein naar huis. Ik verwachtte binnen een half uur thuis te zijn. Helaas.
Het begin van de Herdenking maakte ik onderweg mee. De hoornblazer kondigde
de twee minuten stilte aan. Nog nooit heb ik deze twee minuten intenser
beleefd. En terwijl het Wilhelmus gespeeld werd, kwam ik thuis. De woorden:
‘Ha Pap!’ bevroren op mijn lippen. En:‘Maar jij hebt toch gevochten voor de
vrijheid?’ maakte het alleen maar erger. Ik had thuis moeten zijn. Het zou
de laatste Herdenking zijn, die mijn vader en ik samen hadden kunnen
meemaken. In 2001 stierf hij. Old soldiers
never die. Ik zal het nooit
vergeten.
Monique van der Gaag
120 woorden
16 mei 2005 |
|
|
Boy |
|
|
Datum: 15 mei 2005 |
|
|
Naam: Esther Kiks Martinus |
|
|
Indrukwekkend ... Ik kwam op deze site omdat ik wat meer
wilde weten over Boy Ecury. Ik ben zelf geboren en getogen op Aruba maar
woon al weer 15 jaar in Nederland.
Boy was en is nog steeds een held op Aruba en ik vind het fijn om op
deze manier nog meer te weten te komen over hem en over het verzet in het
algemeen Esther Kiks Martinus |
|
|
Vrijheid |
|
|
Datum: 15 mei 2005 |
|
|
Naam: Laurens de Groot |
|
|
De jaarlijkse herdenking op de Waalsdorpervlakte vind ik
indrukwekkend. Ik zit altijd met tranen in de ogen te
kijken op t.v.. Helaas ben ik persoonlijk nooit
aanwezig geweest, komende jaren wil ik graag
Waalsdorpervlakte bezoeken. Als ik de klok hoor en de
fakkels zie branden, de rijen mensen die de gevallenen
de laatste eer bewijzen, denk ik aan mijn
vader en moeder die, allebei de
gruwelen en ellende van de oorlog aan den lijve hebben ondervonden.
Gelukkig en vaak wonderlijk hebben zij het overleeft, in
tegenstelling tot miljoenen anderen gesneuveld- en vermoorde slachtoffers.
Ik hoop dat de herdenkingen in deze vorm nog eeuwen doorgaan. |
|
|
Verschil van opinie |
|
|
Datum: 13 mei 2005 |
|
|
Naam: Henk Jansen |
|
|
Ik heb ook met aandacht Mijnheer Albert Bolinks bericht
gelezen waarin hij de Commander in chief van Amerika aanviel, mijnheer
Bolink heeft recht op zijn opinie. Als een Amerikaanse president de zelfde
inzicht voor 1940 als deze president had met Irak, een zekere Duitse
korporaal zijn tiranie niet had kunnen uitvoeren, en dat er hier geen
dodenherdenking zou hebben plaats gevonden. Of zou mijnheer Bolink geen
probleem hebben naast Irak te wonen voor 2003? |
|
|
De Dodenherdenking |
|
|
Datum: 9 mei 2005 |
|
|
Naam: Peter en Marianne de Kievit |
|
|
Mijn man en ik volgen al jaren de dodenherdenking op de
Waalsdorpervlakte. Vooral het sobere karakter ervan spreekt ons veel meer
aan dan de herdenking op de Dam, voor ons te veel "pomp and circumstance"
Wij hebben genoeg aan onze eigen gevoelens en gedachten en stellen het
bijna rauwe karakter van de herdenking op de Waalsdorpervlakte zeer op
prijs.
Zo blijven de moedige gevallennen toch levend.
Het bekijken van de slachtofferlijsten is bijna onverdragelijk, de doden
krijgen een gezicht.
Zo moet het zijn.
Peter en Marianne de Kievit, de Lier |
|
|
Indrukwekkend |
|
|
Datum: 6 mei 2005 |
|
|
Naam: Agnes van Eck |
|
|
Beste mensen, Voor het eerst hebben wij de herdenking
bijgewoond. Erg indrukwekkend. Ieder jaar gedenken wij in huiselijke kring
en met respect. Maar zo staande in de rij, de klok, muziek en dan de stilte.
Erg indrukwekkend. De vogels die precies om 20.00 uur floten. Het ultieme
symbool van de vrijheid was dit voor mij. Ook het erepeloton wat naast het
monument stond, ik kreeg er kippenvel van. En op de terugweg, dat ene kruis
waar ook wat bloemen waren neergelegd. Het heeft een diepe indruk gemaakt op
me.
Erg fijn dat jullie je inzetten om ons wakker te houden, zoals
mijn
gedicht al zei, meer nodig dan ooit op dit moment.. |
|
|
Reactie op bericht van de
heer Bolink |
|
|
Datum: 6 mei 2005 |
|
|
Naam: Riet Peper |
|
|
Beste heer Bolink, Met aandacht uw bericht gelezen!
Wellicht heeft u gisteren de uitzendingen op TV gezien i.v.m. de bevrijding
van Nederland. Weet u eigenlijk wel hoeveel Amerikaanse soldaten zijn
gesneuveld voor onze vrijheid? B.v. in Normandie? Lees de geschiedenisboeken
maar eens na. Waarschijnlijk hebt u dit verzuimd. Laat de oorlog in Irak
hier buiten en de politiek. Het gaat om die jongens die voor onze vrijheid
zijn gesneuveld.
O, wat bent u hoffelijk, maar wat u vervolgens wilde zeggen hebt u niet
gedaan. Dat is laf. |
|
|
Respect voor verzetsmensen |
|
|
Datum: 5 mei
2005 |
|
|
Naam: mevrouw L. Greven |
|
|
Met veel respect heb ik altijd aan de mensen in het verzet
gedacht, en ik ben ontroerd door de vele verhalen die ik lees op deze site.
Ik ben een vrouw van 48 jaar, en heb de oorlog dus niet meegemaakt. Maar er
werd bij ons thuis, vooral door mijn moeder veel over gesproken. Het is nu
60 jaar geleden, dat de bevrijding kwam, en het is zo stil in onze straat,
terwijl we allemaal weer de straat op moeten, elkaar omhelzen, en uitzinnig
van vreugde met elkaar moeten dansen, lachen en huilen tegelijk, omdat we
vrij zijn. Dit zijn de beelden die ik mij herinner op de tv in het jaar
1970, toen ons land 25 jaar bevrijdt was. Waarom kunnen deze beelden niet
eens weer getoond worden?Ik wens alle nabestaanden van deze geweldige mensen
veel sterkte toe. |
|
|
Respect |
|
|
Datum: 5 mei
2005 |
|
|
Naam: Olaf Schaaphok |
|
|
Beste mensen, ik kom vaak op de Waalsdorpervlakte
en gisteren kwam ik deze site tegen. Altijd als ik op de vlakte ben, sta ik
even stil bij het monument. Zelf ben ik pas 23 jaar en ik kan me dan ook
niet goed voorstellen wat deze mensen hebben doorstaan. Wel weet ik dat het
helden zijn die hun leven hebben afgestaan voor de vrijheid van vele
landgenoten. Ik heb erg veel bewondering voor jullie werk, en deze site is
een monument dat altijd moet blijven bestaan! Niets dan respect voor jullie.
Groeten Olaf |
|
|
Mijn dank en respect |
|
|
Datum: 5 mei
2005 |
|
|
Naam: mevrouw M.-H. Schoenmakers-Schaap |
|
|
Op deze wijze wil ik mijn respect en
dankbaarheid betuigen aan hen die hun hoogste goed gaven voor onze vrijheid.
Ik hoop dit offer waardig te mogen zijn en bid dat
mijn familie tot in eeuwigheid gevrijwaard mag blijven van de gruwelen die
zij moesten doorstaan. Ik dank u en geve god u de
rust en vrede die u waarlijk verdiend heeft. |
|
|
Even stilstaan |
|
|
Datum: 4 mei
2005 |
|
|
Naam: Clary
Pruijser |
|
|
beste mensen, Ik heb deze site met veel belangstelling
gespeld. Ik ben zelf van 1953 dus de oorlog heb ik niet meegemaakt maar op 4
mei denk ik altijd nog aan de dodenherdenkingen uit mijn jeugd. Het gedicht
"De achttien doden" dat op school werd voorgelezen. De kerkklokken, het
verkeer dat stilstond, de straatlantaarns die gingen branden en de kolonie
reigers die zich liet horen gedurende de twee minuten stilte. Ik zie mezelf
nog staan als kind op de hoek van een straat waar ook veel bekenden stonden.
Ik was met mijn gedachten bij mijn moeder die als 16 jarige haar vader
verloor doordat hij net langs een duitse auto fietste op het moment dat deze
door een bom ontplofte. Hij was het enige slachtoffer, de duitser voor wie
de bom bedoeld was, was niet eens in de buurt. Nog steeds wil ik even kijken
naar de herdenking op t.v. Voor mij betekent dodenherdenking ook even
stilstaan bij de slachtoffers van andere oorlogen, of dat nu "echte"
oorlogen zijn of geweld op welk gebied dan ook. Ik hoop dat "vier mei" zal
blijven, maar ik hoop ook dat in de toekomst op deze datum ook aandacht
besteed kan worden aan andere uitingen van geweld en onderdrukking. Anders
ben ik bang dat "vier mei" zoals dat nu gevierd wordt, over een aantal
jaren, wanneer de generatie van vlak na de oorlog er niet meer is, weinig
betekenis meer zal hebben en geschiedenis zal worden.
Clary Pruijser |
|
|
Kunnen wij ons nog in de
doden inleven? |
|
|
Datum: 4 mei
2005 |
|
|
Naam: Harold
Houba |
|
|
Naar aanleiding van de dodenherdenking op de
Waalsdorpervlakte vroeg ik me af wat zij hebben doorstaan vlak voor hun
dood, wat zij dachten en of zij nog hoop hadden op een goede afloop in de
zaak. Alles verloren. Ik vermoed dat velen zullen zijn gebroken, wie zou dat
niet zijn. Voor hen heb ik het volgende korte gedicht geschreven. Eenzame
dood
Vernederd, geslagen, van je waardigheid beroofd
Alles verloren waarin je hebt geloofd
Omringd door onverschilligheid raakte je alles kwijt
Nu is je naam een offer voor de vrijheid
Een van velen. Kan het ons nog schelen? |
|
|
Bezinning |
|
|
Datum: 4 mei
2005 |
|
|
Naam: Tim
Engel |
|
|
Toen ik geboren werd (1958) en mij
later bewust werd van wat er gebeurd is tijdens de tweede wereld-oorlog leek
het allemaal heel erg ver weg. Nu ben ik 47 en realiseer mij dat ik, pas 13
jaar na het einde van de oorlog ter wereld gekomen ben en dat het heel vlak
bij was (en nog is). Vroeger moesten we stil zijn, 2 minuten; als kind was 2
minuten heel erg lang. Nu is 2 minuten eigenlijk te kort voor een heel jaar,
waarin nog steeds dreiging is, misvattingen, mishandelingen, moord, en zelfs
nog steeds oorlog heerst in vele delen van de wereld. Blijkbaar zal de
mensheid het waarschijnlijk nooit leren om vrede te hebben met zijn medemens
die anders denkt of doet. Naarmate ik ouder wordt, lijkt het verdriet van
het verleden steeds groter te worden in plaats van dat het wegebt; en dat is
misschien ook goed. Ik zou willen dat iedereen zich realiseert dat oorlog en
alles wat daaruit voortvloeit (al 60 jaar!) echt zinloos is. Zelfs ik, als
zoon van een 'Arbeitseinzats'-vader ervaar de pijn steeds meer en realiseer
me steeds meer dat dit nooit meer mag gebeuren! We zijn allemaal, stuk voor
stuk individualist, maar we moeten ons realiseren dat we bestaan dankzij
onze medemens. Dat heeft deze 2 minuten stilte van vanavond bij mij weer
gevoelens losgemaakt waarin wij gelukkig mogen zijn dat we in Nederland in
een vrij land wonen. Ik heb diep respect en verdriet voor iedereen die voor
mijn bestaan gevochten heeft en velen die daarvoor gesneuveld zijn. T.Engel |
|
|
Gedenken |
|
|
Datum: 4 mei
2005 |
|
|
Naam: H.
Kampfraat |
|
in stilte gedenken wij
allen die zo dapper waren
en streden voor de vrijheid
met diep respect
blijven gedenken voor deze mensen |
|
|
Deze site |
|
|
Datum: 4 mei
2005 |
|
|
Naam: mevrouw E.M.E. Bouwman |
|
|
Wat een bijzondere site is dit. Ik ben een kleindochter van
een van de mensen die op de slachtofferlijsten staan (3 mei 1943). Mijn
grootvader heb ik nooit leren kennen omdat hij een van de mensen was die
zijn leven gaf ook voor mijn vrijheid. Zijn rol was niet zo groot maar hij
zal altijd mijn held blijven. |
|
|
Leren we het dan nooit? |
|
|
Datum: 4 mei
2005 |
|
|
Naam: Albert Bolink |
|
|
Waaldorpervlakte - Normandie. Ik noem zomaar 2 plekken waar
we gedenken. En nog hebben we niet geleerd. Dat dan ook nog 7 & 8 Mei die
Amerikaanse President (ik blijf hoffelijk om te voorkomen dat mijn bericht
wordt verwijderd) vindt ik godgeklaagd. Hoe durft onze regering - die wel
door onder andere de Amerikanen zijn bevrijd - nu een aanzetter van de
oorlog in Irak te ontvangen. De herdenking in Margraten kan elke dag en echt
wel zonder hem! |
|
|
geadopteerd |
|
|
Datum: 28 april
2005 |
|
|
Naam: Elin Baarda (11 jaar) |
|
|
ik vind het heel goed dat het monument er is. onze school
heeft het ook geadopteerd(school vereniging wolters) we hebben vandaag ook
bloemen neergelegd en een krans, het wilhelmus gezongen. we hebben ook 1
minuut stilte gehouden . we hebben ook met mevrouw ijzerdraad gesproken(de
dochter van de baas van het verzet). er is ook een heel mooi gedicht
voorgelezen(de 18 doden). |
|
|
'ik vraag
me af' |
|
|
Datum: 27 april
2005 |
|
|
Naam:
Riet Peper |
|
Wat een schitterend gedicht van Cobi Maurits!
Een waardevolle aanvulling op de
gedichtensite. |
|
|
Mijn
mooiste cadeau |
|
| Datum: 17 april
2005 |
|
| Naam: Cobi
Overdevest-Maurits |
|
Mijn leven lang ben ik
gefascineerd geweest door de 2e WO. Als kind omdat de verhalen over die tijd
stoer en spannend waren. Ik begreep niets van het gevaar en het verdriet van
die tijd.
Naarmate ik ouder werd beleefde ik de verhalen uit die tijd op een andere
manier. Het was geen spelletje, dat verzet. Het was gevaarlijk,
levensgevaarlijk je hiermee bezig te houden. En ik denk dat het zwaar was,
ontzettend zwaar. Toen begon ik me af te vragen wie die mensen waren, waarom
ze deden wat ze deden. Waarom zij wel en anderen niet. Wat was er in hen dat
hen de kracht gaf.
Ik zal het nooit weten maar juist daarom bewonder ik hen. Zij moesten kiezen
en deden dat ook,zij hielden vol, zij trotseerden het gevaar en als het
verkeerd uitpakte, gingen zij moedig die laatste gang. Hún moed, hún trouw
en hún offerbereidheid zorgde ervoor, dat ik nooit voor dat dilemma heb
gestaan. Dat ik nooit die keuze heb hoeven maken.
Zij gaven mij het mooiste dat ze me konden geven: de vrijheid om dit gedicht*
te schrijven. En daar kan ik ze nooit genoeg voor bedanken en eren.
*) Het gedicht 'Ik
vraag me af' van Cobi Maurits is met haar toestemming geplaatst
op de
Gedichten-pagina |
|
| MIJN VADERS
LAATSTE WENS |
|
|
Datum: 31 maart
2005 |
|
|
Naam:
Henk
Jansen |
|
 Gedurende
de mobilisatie 1939 moest mijn vader beroeps korporaal remonterijder
Hendrikus Gerrit Jansen van het wapen der cavalerie aswel als de rijschool
Amersfoort zich verkassen naar de Alexander kazerne in Den Haag. Mijn vaders
taak was dat hij jonge ierse paarde voor het leger africhten. Hij heeft
daarme vele uren overgebracht in en rond de waalsdorper vlakte. Dat was tot
bij de uitbreek van de oorlog de Duitsers de houten barakken die op het
exercitieterein grenzende aan de Waalsdorperweg en Van Alkemadelaan stonden,
in alle vroegte op 10mei 1944 werd gebombardeert. Plus/minus 80 Huzaren (die
boven de paarden op de hooi zolder sliepen ) verloren daarbij hun leven.
Vele afgrijsenlijke trafelen speelde zich part, mijn vader heeft deze aanval
overleefd. Hij heeft mij vele stukken van de vlakte laten zien, zelf ben ik
daar vele malen in de buurt geweest vanwegen mijn lidmaadschap bij de toen
HWv de Spartaan op duinhorst eind 1958 tot 1963.
De eerste keer dat ik de
bourdon klok zag was geloof ik in 1961, mijn vader laatste bezoek aan de
vlakte was gedurende de maand Mei 2003 toen wij zijn as bij de kruisen
monument
 uitstrooide, dit was zijn wens om op de vlakte neer gelegd te
worden, wij konden als familie hem daarbij aleen maar gelijk in geven. Het
geeft mijzelf ook een fantasties gevoel dat hij de vlakte zo veel
waardeerde.
Henk Jansen jr East haven Connecticut Usa. |
|
|
De Wimpel |
|
|
Datum: 3 maart
2005 |
|
|
Naam: W. Krist |
|
Een goede website.
Ik mis slechts één zaak: de oranjewimpel.
Uiteraard weet ik dat die bij gebeurtenissen van het koninklijk huis hoort
en geen functie heeft op 4 en 5 mei. Maar zou iedereen wel weten dat de
lengte van de wimpel gelijk dient te zijn aan de diagonaal van de vlag. Je
ziet soms vreemde combinaties. |
|
Update website |
|
|
Datum: 3 oktober
2004 |
|
|
Naam: Erwin van
der Does |
|
Geachte Vincent, mijn complimenten voor de
vernieuwde site! Sober en overzichtelijk. Vriendelijke groeten, Erwin van
der Does. P.S. Onlangs is posthuum het herinneringsinsigne Binnenlandse
Strijdkrachten met de bijgaande dankbetuiging van Z.K.H. Prins Bernhard
m.b.t. het verzetsverleden van mijn opa aan mij toegezonden door zijn
Particulier Secretaris. Dit gebaar waardeer ik ten zeerste.
 
Klik op foto's voor grotere afbeeldingen |
|
HUN LAATSTE GANG |
|
|
Datum: 2 april 2004 |
|
|
Naam:
Willem Koning |
|
|
Geachte
Vincent, Mijn naam is Willem Koning (46). Ik woonde vroeger als kind in de Stevinstraat en liep geregeld langs de poort bij de gevangenis ,waar het
bord "dit was hun laatste gang" hing. Mijn grootvader is in Dachau
omgekomen. Hij zat bij het verzet. Wij gingen ook wel bramen plukken op de
waalsdorpervlakte. De sfeer is me altijd bijgebleven. Ik heb een
herdenkingsmelodie geschreven betreffende "hun laatste gang", want het bord
hangt er niet meer. Wellicht is dit de juiste plaats om deze niet te
verwoorden emoties aan te dragen Willem Koning
wbkoning@hotmail.com
|