Nauwgezet wordt van elk lid een korte voorgeschiedenis, de studieverrichtingen op de toenmalige Technische Hogeschool (TH) en de oorlogsactiviteiten beschreven. Frustrerend voor de lezer is het dat elk verhaal slecht afloopt. Het is slechts wachten op het verraad, de arrestatie, het concentratiekamp, de kogel of de bom.

Na de negende slechte afloop gebeurt er iets vreemds. Plotseling komt er een ik-figuur het verhaal binnenwandelen: 'Vilmos Obermeyer was een uitzonderlijk kleine man, hij zal beslist de 1,50 meter niet hebben gehaald. Als grapje zei ik wel eens: 'Vic komt tot mijn navel.' Ik was in het voorjaar van 1944 koerierster bij hem geworden', schrijft Huisman-Van Bergen. Zelf was ze in die tijd 'krankzinnig lang' met haar 1,81 meter. Ze had er geen idee van gehad dat 'kleine Vic' gereformeerd was.

Onvermijdelijk loopt het ook met Obermeyer, die hoofd was van een Haagse knokploeg, slecht af. Hij had zich beziggehouden 'op allerlei terreinen van het illegale werk', variërend van spionage tot hulp aan onderduiker. Totdat een contactadres werd verraden en hij op 12 oktober 1944 regelrecht in de handen van Sicherheitspolizei liep. Zestien dagen later op 28 oktober, werd hij met zijn strijdmakkers op de Waalsdorpervlakte gefusilleerd.
 

bron: Delta, donderdag 3 mei 2001, jaargang 33, nr 15