Geboren
te Dordrecht op 20 april 1910. Gehuwd en vader van twee zoontjes. Beroep :
leraar.
Een intelligente, levenslustige en humoristische jonge vent die onrecht
slecht kon verdragen.
Vandaar zijn deelname aan het ondergrondse verzet vlak na de bezetting en
zich daarom aansloot bij de verzetsgroep ‘’De Geuzen’’.
Hij werd verraden en
gevangen gezet in het ‘’Oranjehotel’’ te Scheveningen in November 1940.
Daarna werden zijn broers Arie en Wim opgepakt en eveneens gevangen gezet in
het ‘’Oranjehotel’’
In december 1940 werd Leendert zijn vrouw ‘’bezocht’’ door Die Polizei onder
voorwendsel dat zij haar echtgenoot mocht bezoeken. Ook zij werd gevangen
gezet in het Oranjehotel.
Zonder ooit verhoord te zijn geweest werd zij na enkele maanden vrijgelaten.
Ook zijn broer Arie werd vrijgelaten.
Tijdens de officiële verhoren werden Leendert en Wim gegeseld en mishandeld! Zij bekenden niet! Zij waren moedig en sterk.
Aan het einde van het
proces , dat maanden duurde, volgde de uitspraak:
Leendert kreeg 3 x de doodstraf.
Wim kreeg 2 x de doodstraf.
Op 13 maart 1941
kregen zijn vrouw en ouders bericht dat zij afscheid konden nemen van hun
man en zoons.
Zij waren in de veronderstelling dat zij vrijspraak zouden krijgen en naar
Duitsland getransporteerd werden.
Bij aankomst bleek echter dat Leendert gefusilleerd zou worden en dat de
doodstraf van Wim werd omgezet in ‘’levenslang’’ i.v.m. zijn
minderjarigheid.
Zij zagen hun geliefde man en zoon lichamelijk zwaar gehavend maar geestelijk zeer sterk. Hij was bereid zijn leven te geven en ging met het zingen van Psalm 43 vers 4: ‘’Dan ga ik op tot Gods Altaren tot God mijn God de Bron van Vreugd’’ naar de fusilladeplaats.
Na het delven van hun eigen graf vond de fusillade plaats.
Het massagraf van de ‘’Achttien Doden’’ is na de oorlog gevonden en Leendert is herbegraven te Dordrecht op de Erebegraafplaats.
De broers Keesmaat en
hun medegevangenen gaven elkaar boodschappen door via de verwarmingsbuizen.
Leendert hield een dagboek bij over zijn belevenissen, berichten, groeten en
voorzien van tekeningen. Daar gebruikte hij velletjes closetpapier voor.
Hij heeft dit dagboek doorgespeeld aan medegevangene Pronk die het de familie deed toekomen. Ook bij het afscheid heeft hij nog enkele velletjes aan zijn vrouw kunnen overhandigen.
In Schiedam is de 'Leendert Keesmaathof' naar hem vernoemd.
